Dinlemeler

İç Siyasetin Dışında Gezinirken…

 

Önnot:

Yazıyı okumaya başlamazdan önce tıklayınız » https://www.youtube.com/watch?v=_eLU5W1vc8Y [*] 

 

Mutlaka ara ara dinlediğim eserler vardır; bir şeyler anlatırlar bana. Bir an gelir, içimde onlardan ille de birini dinleme isteği yükselir. Birden bire… Bazen şunu, bazen bunu… Mesela, Albinoni’nin Adacyosunu… 

İstekleri doğuran nedir, eser seçimini belirleyen etmen? Bilmiyorum. Evet, işte bugün de Adagio… İtalyan besteci Tomaso Giovanni Albinoni’nin org ve yaylı çalgılar için yaptığı sol minör adacyo.

*   *   * 

Adagio’nun bestecisi için henüz kesinleşmemiş iddialar, görüşler var; ancak, bu müziğin, yaygınlıkla “Albinoni’nin Adacyosu” diye bilindiği de bir gerçek değil mi? 

Adagio’nun bestecisi olduğu söylenen öbür isim, Remo Giazotto. O da İtalyan; müzikbilimciliğiyle tanınıyor. Bu iki müzik adamının yaşamış oldukları dönemler birbirine pek uzak: barok müziğin ilk bestecisi sayılan Albinoni 1671 – 1751, büyük savaş dönemlerinin insanı Giazotto da 1910 – 1998 yıllarında yaşamış. Giazotto, Adagio’yu 1958’de yayımlamış; ve, o zamana kadar duyulmamışmış bu eserin anlattıkları. 

Adagio’nun bu iki sahipliliği, karışık ve acı bir öyküye dayanıyor; özetle şöyle: 

Albinoni’nin az sayıda müziği bilinir; oysa pek çok eser bırakmış ardında. Birçoğu kayıp… Bir kısmı da Almanya’nın Dresden şehrinde İkinci Dünya Savaşı sırasında bombalanmış olan devlet kütüphanesinin yıkıntıları arasında yok olup gitmiş…

*

Müzikbilimci Giazotto, Albinoni üzerine bir çalışma çalışmalarının sonunda, 1945 yılında Milanoda, «Tomaso Albinoni: “musico di violino dilettante veneto” (1671-1750) / Tomaso Albinoni: “Venetolu amatör kemancı müzisyen” (1671-1750)» adlı kitabını yayımlayacaktır yapmaktadır. Giazotto, işte o savaş kurbanı kütüphanede önemli dosyalar, elyazması eserler, belgeler bulunduğunu bilmekte, onların arasında bestecimize ilişkin bilgiler, belgeler de olabileceğini ummaktaymış. Remo Giazotto, II. Dünya Savaşı biter bitmez bu umutla Dresden’e gider. Ve bir şeyler de bulur: bunlar, Albinoni’nin sol minör bir trio sonatına ait olduğunu kuvvetle tahmin ettiği motiflerdir. Altı ölçü melodi, bir bas partisyonu, 1. Keman için elle yazılmış iki parti… 

Giazotto, eldeki parçacıkları derleyip toparlayarak müziği ‘yeniden’ yazar. Ve Remo Giazotto, müzikbilimciliğinin yol göstericiliğinde, bu eserin, kilisede de icra edilmiş olabileceğini düşünmüş, bu düşünceyle de yazdığı müziğe çembalo (klavsen) yerine bas org partileri eklemiştir. Böylece, Albinoni’nin Org ve Yaylı Çalgılar İçin Sol Minör Adagiosu ortaya çıkmış, yeniden doğmuş olur.

*   *   *

Yazım aslında burada sona ermiş olmalıydı; ama şunun farkına varmış bulunuyorum: Albinoni’nin Adacyosunu dinleme isteğim, içinde yaşadığımız savaş hâllerinin dayatması. Bombalanan kültürler… Bir yerdeki insanları yok etmekle kalmıyor savaş, kültür birikimleri geri gelmemecesine gidiyor. Kalan insanlardan yeni nesiller doğabilir, ama yok olan kültürlerin aynı şartlar içinde aynıyla yeniden var olmaları? Bu mümkün mü?!… 

Albinoni’nin adacyosu, İtalya’dan Almanya’nın Dresden şehrindeki devlet kütüphanesine nasıl gitmiş? Neden, hangi gerekçeyle? Onun özgün hâli nasıldı? 

Ve geliyorum “sivil halka karşı hava saldırıları”na: 

II. Dünya Savaşı’nda, Mihver Devletler de (başta Almanya, İtalya ile Japonya olmak üzere Arnavutluk, Bağımsız Hırvatistan, Bulgaristan, Birmanya (Burma, Burmanya, Myanmar), Filipinler, Finlandiya, Habeşistan, Hindistan, Irak, Macaristan, Mançukuo, Romanya, Tayland, Vichy Fransası) Müttefikler de (Mihver Devletler’e karşı oluşturulan başta ABD, Birleşik Krallık, Fransa, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği ile Çin Cumhuriyeti’nin yer aldığı blok [Müttefik Devletler]), sadece sivillerin bulunduğu bilinen yerlere de saldırılarda bulundular.

Güç kimdeyse haklı olan odur; öyle mi?

Büyük kayıplara yol açan bu saldırıların hepsi de “savaş suçu” kabul ediliyor. ABD’ce Dresden’in bombalanması da bunların arasında. Ancak, ABD ilgilileri, bu bombardımanların ‘stratejik’ nitelikli olduğunu ileri sürerek bu tür eylemlerde bulunanların savaş suçlusu olarak, savaşın kaybedilmesi durumunda yargılanabileceklerini savunmuşlardır. Sonuç olarak, Dresden saldırısı da benzerleri gibi cezasız kalmıştır. Güç kimdeyse haklı olan odur; öyle mi?

*   *   *

Fonda Albinoni’nin Adacyosu, türlü acı gerçekleri görmeye, düşüncelere dalmaya ‘uygun’ bir ortamda yaşamıyor muyuz? Albinoni’nin Adacyosunu dinleme isteğim, içinde yaşadığımız savaş hâllerinin bir dayatması değil mi?… Ve iç siyasetin ne kadar dışına çıkmış oldum? Dahası, çıkabildim mi?

  

İnal Karagözoğlu

28 Şubat 2017, Salı

facebook.com/inal.karagozoglu

twitter.com/wwwilgilikcom

 

 

___________________

* Tomaso Albinoni – Adagio (best live version) ~Youtube kullanıcısı MusicArtstrings’in 13 Haz. 2012 tarihli paylaşımı.

 

© 2017 İK

 

Anahtar kelimeler: ABD, adacyo, adagio, Albinoni, Albinoni’nin Adagiosu, besteci, bomba, bombalamak, bombardıman, Dresden, eser, güç, haklı, II. Dünya Savaşı, kültür, Müttefikler, müzik, org, Remo Giazotto, sivil, savaş suçu, Tomaso Giovanni Albinoni, yaylı çalgılar

  

770 | Günlük | Müzik | 280217 

 

“© İK” tanımlaması hk. açıklama: Bu alanda (ilgilik.com) yer alan (yayımlanmış olan) her türlü yayının, bunların sahibi konumundaki İnal Karagözoğlu’ndan izinsiz olarak herhangi bir yöntemle alınarak, kopyalanarak bütünüyle ya da alıntı yapılarak kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasası’na göre suçtur.

{lang: 'tr'}

Post a Comment

Improve the web with Nofollow Reciprocity.