Bekle Çocukluğum, Geliyorum!

Yok Olan Bir Meyvaya Özlemimdir

 

 

2012’ye gireli beş gün oldu, henüz kimseciklerden çıt çıkmış değil. Bekliyorum, bu yılın favori sağaltma şeyleri ne olacak diye. Otacı gurularımızın ağızlarına bakmaktayım… Tabii, ‘Fatmagüller’in Ebe Ninesi’ni de göz ucuyla kollamayı da ihmal etmiyorum…

 

Bu yılki özel beklentim, sağlık kaynağı olduğu söylenen otlar, yapraklar, baharatlar, meyvalar, kökler, tohumlar, … bin türlü şey arasında bizim osurukhurmasının da yer alması. Ne anayasa, ne babayasa ne şu ne bu…

 

Bu güzelim meyvaya ‘bizim’ demem boşuna değil: çocukluğumun tırtıllı kuruşa cepleri dolduran yemişi oydu. Bugün mübareğin kökü kurumuş neredeyse. Ara ki bulasın… Ağababası trabzonhurması bollaştıkça bollaştı da, bizimkinin yerinde -adına uygun olarak- yeller esiyor. Oysa, bu hurma soyunun ceddi bizim hurmacıktır.

 

İşte ben buraya yazıyorum, uzak olmayan günün birinde talih osurukhurmasının da yüzüne gülecek, ama ilk ağızda pek bulunamaz olacağından pek çok hasta kolayına otanamayacak. Bu durumda ben ne yapacağım? Osurukhurmacılığına soyunacağım. Şimdiden bu işe uygun iklimlerde yer bakmaya başladım bile… Ne demişler, “doğru zamanda, doğru yerde, doğru iş kur”.

 

Bu güzelim meyvanın da menekşeyağı, üzüm çekirdeği, adaçayı, acı mısır, kereviz, yeşil çay, filkulağı, adamotu, altınçilek kirpiotu, zencefil, cüce palmiye, sarımsak, kavabiberi, kızmemesi, kivi, devedikeni, ısırgan, yabanmersini vesaireler arasında yerini alması yakındır.

 

Bekle, geliyorum çocukluğum!

 

 

İnal Karagözoğlu

Yarımca, 5 Ocak 2012

 

 

© 2012 İK

{lang: 'tr'}

1 Yorum

  1. Fevziye Yazman said,

    Ocak 5, 2012 at 23:03

    O otayacaksa, otanamayayım, kalsın, diyecek olanlar pek yanılırlar. Bir tadan elini çekemez, hasta olana kadar yer. Adı da oradan geliyor olmasın?

Post a Comment

Improve the web with Nofollow Reciprocity.