Gerçeklik İşte Bu!

Açık Ülkede Acıyan Pirinç

Herkes biliyor, pirinç el yakmakta! Türban, AB’sel durumlar, 301, mahkemeli-mahkemesiz Anayasa sorunları, sınır ötesi-sınır berisi harekât, sosyal güvenlik şu bu bir yana, pilava kaşık sallamanın zorlaşması bir yana…

Tarım ve Köyişleri Bakanı Mehmet Mehdi Eker, çözüm yolunu gösterdi: “Biraz bulgur yersek pirinç fiyatları düşer.”

Ankara Ticaret Odası Başkanı Sinan Aygün ile Ankara Ticaret Borsası Başkanı Faik Yavuz da Bakan Eker’le aynı fikirde… İki başkan da milleti fiyatlar düşünceye dek pirinçten uzak durmaya çağırıyor.

Ankara Sanayi Odası Başkanı Nurettin Özdebir ise biraz farklı yaklaşıyor konuya: bunca gerginliğin yaşandığı ortamda ‘boykot’ lafını hoş karşılamıyor. Ya ne etmeliymişiz? Hesabımızı kitabımızı yapıp pirinç almamamız gerektiği sonucuna varırsak bu yiyecekten vazgeçmeliymişiz. Çünkü, sağduyu sahibi bir halkmışız. Doğru söze ne denir? Gerçekten bize de bu yakışır: ne kaa para o kaa pirinç!…

Her ne yapacaksak yaptık diyelim, pirinç düşer mi?

Bin bir türlü uğursuzluğun kol gezdiği bir memlekette böyle laflarla pirincin mirincin fiyatı düşmez.

*

Dünyanın sinema belleğine kazınmış filmler vardır: bunlardan biri Roma Açık Şehir. Öyle böyle bir film değil… İtalyan sinemasında doğan Yeni Gerçekçilik akımının ilk meyvası. Tohumları Mussolini‘nin baskıcı yönetimine karşı Cinema dergisinin çevresinde atılan bu akımdan bir başyapıt da Acı PirinçRoberto Rosselini‘nin 1945′te, Giuseppe De Santis‘in 1949′da çektiği bu flmlerin adları hemen bütün dillerde kelimesi kelimesinedir. Bizde de… Kimse kendine göre bir ad verememiş.

*

Ve bizdeki bu son acı pirinçli oyun, tam da her türlü uğursuzluğa açık bir memlekette görülebilecek türden.

İnal Karagözoğlu

Yarımca, 16 Nisan 2008

{lang: 'tr'}

Post a Comment

Improve the web with Nofollow Reciprocity.